MATKA BOSKA KARMELITAŃSKA

     Wiadomość rozeszła się szybko po całej okolicy. Dnia 2-go lipca w niedzielę osiedle pełne było ludzi. Byli to ludzie z różnych sfer społecznych i większość ich przybyła z sąsiednich miasteczek i wiosek. Między zebranymi byli także lekarze i księża. O szóstej wieczorem dziewczynki udały się na miejsce objawienia się Anioła i ku zdziwieniu wszystkich obecnych, wpadły w ekstazę. Objawiła się im Matka Boska otoczona dwoma aniołami, z których jeden był świętym Michałem.

Dziewczynki tak opisują widzenie:
 
 

Matka Boża w Garabandal

  "Ubrana jest Ona w białą suknię i niebieski płaszcz i nosi na głowie koronę ze złotych gwiazd. Ręce ma smukłe. Na prawym ręku widoczny jest szkaplerz, jeżeli nie trzyma na nim Dzieciątka Jezus. Włosy ma kasztanowego koloru, przedzielone z przodu. Twarz ma pociągłą, nos kształtny. Usta ma bardzo ładne, ale raczej wąskie. Robi wrażenie wysokiej, szczupłej, osiemnastoletniej dziewczynki. Nikt nie ma takiego głosu jak Ona; żadna kobieta nie jest do Niej podobna ani z głosu, ani z twarzy, ani z rysów." Panna Najświętsza ukazała się w postaci Matki Boskiej Karmelitańskiej.

    Dziewczynki rozmawiały z Niepokalaną Dziewicą z zupełną swobodą. "Mówimy Jej" wyznały dziewczynki "o sobie i o naszym życiu i o tym jak biegamy po łące . . . Ona się tylko uśmiechała słuchając nas." Matka Boska powiedziała im jak się mają do Niej odnosić: "Jak dzieci do swej matki, której się wszystko mówi. . . Jak dzieci, które się cieszą na widok matki, której nie widziały przez jakiś czas."

 z tekście wzięto z książki "The Apparitions of Garabandal" by F. Sanchez-Ventura Y Pascual